We hebben os een beetje bij de neus genomen gevoeld.
Het was géén hotel!
Op de deur stond ‘Milizie B&B’, maar dat was het ook niet. Er was geen ontbijt!
Wat ons in het verkeerde keelgat is geschoten:
Er zou een shuttlebus zijn om ons op te halen op het vliegveld. Maar… het vliegveld van Rome is ongelooflijk groot, en de eigenares/beheerster van de kamers had noch ons, noch de chauffeur laten weten waar we elkaar konden treffen. Dat leverde een aantal paniekerige telefoongesprekken en whatsapjes op totdat we eindelijk de chauffeur vonden. Hij wachtte ons op op de tweede van ik weet niet hoeveel uitgangen. Ik spreek goed Engels, maar als mijn Franse echtgenoot, die geen Engels spreekt, alleen was geweest, was dit alleen al een reden om in paniek te raken.
Er was geen shuttlebus, maar een soort taxi, geen officiële, ik denk een Uber chauffeur die ontzettend slecht reed. Tijdens de rit van het vliegveld naar het onderkomen was hij afwisselend aan het bellen en aan het werken op zijn mobiele telefoon, onderhand alle verkeersregels aan zijn laars lappend. Tenenkrommend. We hadden liever een gewone, ordentelijke taxi genomen; we hebben gezien dat die dezelfde prijs in rekening brengt als wij hebben betaald.
Bij aankomst op Milizie 76 Gallery was er niemand – het was inmiddels half elf ‘s avonds en dus donker – en iemand heeft mij telefonisch de weg gewezen in een groot complex op de vierde verdieping met een lift uit het jaar nul (die in Nederland verboden zou zijn geweest.